Παραμονές 28ης Οκτωβρίου και επιλέξαμε να ταξιδέψουμε σε μια μοναδική πόλη που με
.jpg)
φαντασία και χιούμορ, κατάφερε να διώξει για πάντα τον Πόλεμο.
Ενα βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου και της Μυρτώς Δεληβορία, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Ανάμεσα στα τόσα πολλά και σημαντικά αντιπολεμικά βιβλία που έχουν γραφτεί, σήμερα διάλεξα να δουλέψουμε με αυτό το βιβλίο, που αντιμετωπίζει το θέμα του πολέμου με τρόπο χιουμοριστικό και σαρκαστικό ταυτόχρονα. Αποδεικνύει το ανόητο του πολέμου, γελοιοποιόντας τα μέσα και τους ανθρώπους του.
Διάλεξα αυτό το βιβλίο και για έναν επιπλέον λόγο: γιατί το ίδιο το γέλιο αποτελεί μια πράξη ελευθερίας. Η δυνατότητα να θίγεις και να σαρκάζεις τα κακώς κείμενα, είναι μια θεμελιώδης ελευθερία, μια λειτουργία δυνατή μόνο σε καιρό ειρήνης. Το γέλιο είναι ειρήνη,είναι χαρά για τη ζωή, είναι συνδετικός κρίκος των ανθρώπων, ακόμα και σε στιγμές δύσκολες. Το γέλιο είναι και ένα όπλο. Ένα όπλο της ειρήνης. Γι' αυτό θεωρώ πολύ σημαντικά τα βιβλία που διαχειρίζονται τις ιστορίες τους με αυτό τον τρόπο και "μαθαίνουν" στα παιδιά να αντιμετωπίζουν τα πράγματα, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους προτάσσοντας στη δύναμη των όπλων τη δύναμη των λέξεων, προτάσσοντας απέναντι στο μίσος την καλοσύνη.
Μια διαφορετική αντιπολεμική ιστορία λοιπόν, ένα πολυβραβευμένο βιβλίο, που αποδεικνύει ότι το πιο ισχυρό όπλο απέναντι σε " συμμορίες" και "εχθρούς" κάθε είδους, είναι η τόλμη, η ομαδικότητα, η συνεργασία και η ευγένεια (ακόμα κι αν είναι πασπαλισμένη και με λίγη δόση ειρωνείας).
Οι "κακοί" σαστίζουν απέναντι στη μη χρήση βίας, αφού η βία είναι ο μόνος τρόπος που γνωρίζουν. Αιφνιδιάζονται από το χαμόγελο και αν δεν παραδοθούν στη δύναμη της αγάπης, σε κάθε περίπτωση υποχωρούν χωρίς να επιτύχουν τα ύπουλα σχέδια τους.
Παίξαμε με το επιτραπέζιο παιχνίδι που βρίσκεται στο βιβλίο, ζωγραφίσαμε και συνηγορήσαμε κι εμείς με τις ιδέες μας στην αντίσταση της πόλης εναντίων των δυνάμεων του πολέμου: στο θέατρο παίζει ένα έργο για την Ειρήνη και κάνει τους στρατιώτες να θυμηθούν πόσο όμορφη είναι, τα μουσικά όργανα παίζουν νανουρίσματα και αποκοιμίζουν τους στρατιώτες, οι γιατροί και οι νοσοκόμοι ντύνονται με γάζες και τρομάζουν τους στρατηγούς που τους περνάνε για μούμιες, τα ψάρια στη θάλασσα γαργαλάνε τους στρατιώτες μέχρι που κλαίνε από τα γέλια, στο σχολείο τα τετράδια των παιδιών γίνονται σαίτες και κυνηγάνε τα πολεμικά αεροπλάνα, ενώ στο μουσείο τα αγάλματα ζητάνε απο τους στρατιώτες να χορέψουν...
Και σίγουρα γελάσαμε πολύ!
Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου ταξιδεύουμε με τους βιβλιοπλόους 4-6 ετών.
Ενα βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου και της Μυρτώς Δεληβορία, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Ανάμεσα στα τόσα πολλά και σημαντικά αντιπολεμικά βιβλία που έχουν γραφτεί, σήμερα διάλεξα να δουλέψουμε με αυτό το βιβλίο, που αντιμετωπίζει το θέμα του πολέμου με τρόπο χιουμοριστικό και σαρκαστικό ταυτόχρονα. Αποδεικνύει το ανόητο του πολέμου, γελοιοποιόντας τα μέσα και τους ανθρώπους του.
Διάλεξα αυτό το βιβλίο και για έναν επιπλέον λόγο: γιατί το ίδιο το γέλιο αποτελεί μια πράξη ελευθερίας. Η δυνατότητα να θίγεις και να σαρκάζεις τα κακώς κείμενα, είναι μια θεμελιώδης ελευθερία, μια λειτουργία δυνατή μόνο σε καιρό ειρήνης. Το γέλιο είναι ειρήνη,είναι χαρά για τη ζωή, είναι συνδετικός κρίκος των ανθρώπων, ακόμα και σε στιγμές δύσκολες. Το γέλιο είναι και ένα όπλο. Ένα όπλο της ειρήνης. Γι' αυτό θεωρώ πολύ σημαντικά τα βιβλία που διαχειρίζονται τις ιστορίες τους με αυτό τον τρόπο και "μαθαίνουν" στα παιδιά να αντιμετωπίζουν τα πράγματα, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους προτάσσοντας στη δύναμη των όπλων τη δύναμη των λέξεων, προτάσσοντας απέναντι στο μίσος την καλοσύνη.
Μια διαφορετική αντιπολεμική ιστορία λοιπόν, ένα πολυβραβευμένο βιβλίο, που αποδεικνύει ότι το πιο ισχυρό όπλο απέναντι σε " συμμορίες" και "εχθρούς" κάθε είδους, είναι η τόλμη, η ομαδικότητα, η συνεργασία και η ευγένεια (ακόμα κι αν είναι πασπαλισμένη και με λίγη δόση ειρωνείας).
Οι "κακοί" σαστίζουν απέναντι στη μη χρήση βίας, αφού η βία είναι ο μόνος τρόπος που γνωρίζουν. Αιφνιδιάζονται από το χαμόγελο και αν δεν παραδοθούν στη δύναμη της αγάπης, σε κάθε περίπτωση υποχωρούν χωρίς να επιτύχουν τα ύπουλα σχέδια τους.
Παίξαμε με το επιτραπέζιο παιχνίδι που βρίσκεται στο βιβλίο, ζωγραφίσαμε και συνηγορήσαμε κι εμείς με τις ιδέες μας στην αντίσταση της πόλης εναντίων των δυνάμεων του πολέμου: στο θέατρο παίζει ένα έργο για την Ειρήνη και κάνει τους στρατιώτες να θυμηθούν πόσο όμορφη είναι, τα μουσικά όργανα παίζουν νανουρίσματα και αποκοιμίζουν τους στρατιώτες, οι γιατροί και οι νοσοκόμοι ντύνονται με γάζες και τρομάζουν τους στρατηγούς που τους περνάνε για μούμιες, τα ψάρια στη θάλασσα γαργαλάνε τους στρατιώτες μέχρι που κλαίνε από τα γέλια, στο σχολείο τα τετράδια των παιδιών γίνονται σαίτες και κυνηγάνε τα πολεμικά αεροπλάνα, ενώ στο μουσείο τα αγάλματα ζητάνε απο τους στρατιώτες να χορέψουν...
Και σίγουρα γελάσαμε πολύ!
Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου ταξιδεύουμε με τους βιβλιοπλόους 4-6 ετών.
